Εξώσεις στην Ελλάδα: Όταν η Στέγη Παύει να Είναι Δεδομένη

Η έξωση δεν είναι απλώς μια «νομική διαδικασία». Όταν μιλάμε για εξώσεις στην Ελλάδα, μιλάμε για τη στιγμή που ένα σπίτι παύει να είναι δεδομένο και η αστεγία αρχίζει πολύ πριν κάποιος βρεθεί πραγματικά στον δρόμο. Η απειλή απώλειας στέγης διαλύει την αίσθηση ασφάλειας, διακόπτει την καθημερινότητα και μετατρέπει το αύριο σε μια μόνιμη πηγή άγχους.

Εξώσεις στην Ελλάδα: μια οικογένεια, μια γειτονιά, μια προειδοποίηση

Στη Γλυφάδα, μια τετραμελής οικογένεια με δύο σοβαρά ασθενείς – έναν ογκολογικό ασθενή και ένα βρέφος – βρέθηκε αντιμέτωπη με την έξωση. Μόνο η παρουσία του κόσμου μπόρεσε να ανακόψει προσωρινά τη διαδικασία. Το περιστατικό αυτό δεν είναι απλώς ένα ακόμα «συμβάν», αλλά μια ζωντανή υπενθύμιση του πώς οι εξώσεις στην Ελλάδα αγγίζουν ανθρώπους που ήδη βρίσκονται σε ευάλωτες συνθήκες.

Η στεγαστική επισφάλεια ως νέα κανονικότητα

Αυτό δεν είναι «μεμονωμένο περιστατικό». Σε μια χώρα όπου τα νοικοκυριά δαπανούν κατά μέσο όρο το 35,5% του εισοδήματός τους για στέγη – το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ – η στεγαστική επισφάλεια γίνεται καθημερινότητα. Παράλληλα, το κύμα πλειστηριασμών, με χιλιάδες ακίνητα – κυρίως κατοικίες – να αλλάζουν χέρια κάθε χρόνο, εντείνει την πίεση και κάνει τις εξώσεις στην Ελλάδα όλο και συχνότερο φαινόμενο.

Όταν η απειλή έξωσης είναι ήδη μορφή αστεγίας

Όταν ένας άνθρωπος ζει με την απειλή έξωσης, βρίσκεται ήδη σε κατάσταση αστεγίας. Δεν ξέρει αν θα έχει σπίτι σε έναν μήνα ή σε λίγες εβδομάδες, δεν μπορεί να κάνει σχέδια, να νιώσει ασφάλεια, να προστατεύσει την οικογένειά του. Η «επισφαλής στέγη» δεν είναι τεχνικός όρος· είναι καθημερινός φόβος, που συνοδεύει πολλές περιπτώσεις εξώσεων στην Ελλάδα.

Η στέγη ως δικαίωμα, όχι ως προνόμιο

Την ίδια στιγμή, η προστασία της κύριας κατοικίας παραμένει αποσπασματική, με προσωρινά προγράμματα και πολύπλοκες διαδικασίες, αφήνοντας πολλούς ανθρώπους εκτός ουσιαστικής στήριξης. Η στέγη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως προνόμιο ή μόνο ως εμπόρευμα. Είναι δικαίωμα. Και όταν αυτό το δικαίωμα απειλείται, η κοινωνία οφείλει να παίρνει θέση.

Η θέση της Ithaca απέναντι στις εξώσεις

Στην Ithaca στεκόμαστε δίπλα σε όσους βιώνουν αστεγία και στεγαστική επισφάλεια, διεκδικώντας πολιτικές που προστατεύουν τους ανθρώπους, όχι μόνο τα ακίνητα. Η κανονικοποίηση των εξώσεων σε ευάλωτες οικογένειες δεν είναι «νόμιμη τάξη». Είναι κοινωνική αποτυχία.
Δεν μπορούμε να μένουμε σιωπηλοί.