Οι αόρατοι άνθρωποι | Ας τους κοιτάξουμε και ας ακούσουμε τη φωνή τους

Παγκόσμια Ημέρα Αστεγίας | 10 Οκτωβρίου, 2021

Πώς βλέπουμε τους “αόρατους” ανθρώπους της πόλης μας – τους βλέπουμε στην πραγματικότητα;

Γνωρίστε τον Χρήστο, τον Νίκο και τον Κώστα. Ο καθένας τους έχει κάτι πολύ σημαντικό να μοιραστεί.

Ο Χρήστος ζει τα τελευταία 4 χρόνια στο δρόμο.

«Υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται, αλλά καταλαβαίνω όσους μας αποφεύγουν. Μπορεί κι’ αυτοί να περνάνε δύσκολα. Έστω να μη μας φοβούνται.

Δεν επέλεξα να μένω στο δρόμο, πρώτα έχασα τη μητέρα μου, μετά είχα ένα ατύχημα με το χέρι μου και έχασα τη δουλειά μου και μετά κάθε μου στήριγμα.

Έχω συναντήσει κι’ ανθρώπους που βοηθάνε πραγματικά. Mια γυναίκα που δεν τη γνωρίζω, ερχόταν καθημερινά μού άφηνε φρούτα και τοστ όταν πήγαινε βόλτα το σκυλάκι της και τα ακούμπαγε στην τσάντα για να μη με ξυπνήσει. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας νιώθεις θλίψη. Η ζωή στο δρόμο είναι δύσκολη αλλά μαθαίνεις να επιβιώνεις. Προσπαθείς καθημερινά να βρεις χώρο για τα πράγματά σου, να έχεις καθαρά ρούχα, ενώ τα πιο σημαντικά σου έγγραφα πρέπει να τα έχεις πάνω σου συνέχεια.

Η ζωή μου πριν ήταν διαφορετική. Δεν έχω κρατήσει επαφές από το παρελθόν, λίγα είναι τα άτομα που μένουν. Σε βλέπουν σαν βάρος, ενώ μέχρι πρότινος μπορεί να κάνατε παρέα. Απομακρύνονται. Όταν είσαι άστεγος σε αποφεύγουν. Έχουν και αυτοί τα δικά τους προβλήματα. Καταλαβαίνω, επίσης, ότι μπορεί να έχουν συμβεί άσχημα περιστατικά και γι’ αυτό να υπάρχει αμηχανία, φόβος και δισταγμός. Όμως πολλοί από ‘μας προσπαθούμε και έχουμε την ανάγκη να μη μας φοβούνται. Θα ήθελα να βρω μια δουλειά, αλλά ξέρω ότι δε θα δώσουν προτεραιότητα σε κάποιον που ζει στο δρόμο». 

 

Ο Νίκος ζει τα τελευταία 14 χρόνια στο δρόμο.

«Θέλω μια μέρα η οικογένειά μου να με δει περιποιημένο και ανθρώπινο. Στο δρόμο δεν υπάρχει μέλλον. Θέλω να κάνω μια νέα αρχή.

Έμεινα στο δρόμο και από δικές μου λάθος επιλογές. Χάνοντας την επιχείρησή μου, έμεινα άστεγος στην Αγγλία. Εκεί τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Στην Αγγλία κινδύνευα. Εκεί τους άστεγους τους βρίζουν, τους χτυπάνε μπορεί ακόμα και να τους κάψουν. Παρόλα αυτά στην Αγγλία δεν είχα δεχτεί κάποια επίθεση και ενώ στην Ελλάδα οι άνθρωποι φέρονται καλύτερα στους άστεγους, δυστυχώς, έχω υπάρξει θύμα επίθεσης.

Στην Ελλάδα ζω στο δρόμο 8 χρόνια. Πήρα την απόφαση να γυρίσω γιατί μου έλειψε να ακούω τη γλώσσα μου. Προσπαθώ να μη νιώθω φόβο και ξέρω ότι μόνος μου πρέπει να επιβιώσω. Εδώ πια δε μπορώ να σκεφτώ το μέλλον και να περάσω τη ζωή μου στο δρόμο. Θέλω να ξαναφύγω στην Αγγλία και να κάνω μια νέα αρχή. Η οικογένειά μου δε γνωρίζει τίποτα για εμένα και προτιμώ να μείνει έτσι. Κυρίως για να μη με δουν στην κατάσταση που είμαι τώρα. Θέλω όταν με δουν ξανά να είμαι περιποιημένος και ανθρώπινος». 

 

Ο Κώστας έζησε άστεγος 3 χρόνια.

«Είμαστε κι’ εμείς εδώ. Έχουμε ανάγκη από συμπαράσταση, όλοι μπορεί να κάνουμε λάθη και ο καθένας μπορεί να βρεθεί στη θέση μας.

Δεν περίμενα να μείνω στο δρόμο, αλλά βρέθηκα μέσα σε μία νύχτα να χάνω τα πάντα. Το σπίτι μου, τη δουλειά μου, κάθε τι σημαντικό.

Όταν βρίσκεσαι σε αυτή τη κατάσταση, κάτι αλλάζει από την πλευρά των ανθρώπων που μέχρι στιγμής ήταν δίπλα σου. Δε θέλουν να σε βλέπουν έτσι, αποφασίζουν να σου δώσουν χώρο να δεις τι θα κάνεις. Για μένα όλο αυτό το διάστημα που ήμουν έξω, η πρώην γυναίκα μου ήταν το μόνο στήριγμά μου ψυχολογικά. Ορισμένοι δε σου δίνουν καμία σημασία και όσοι ρωτούσαν αν χρειάζομαι βοήθεια τους απαντούσα όχι – δεν ήθελα να ρίξω την αξιοπρέπειά μου. Ο δρόμος δεν είναι εύκολο μονοπάτι. Στην πραγματικότητα όλοι θέλουν να ακούσουν μια καλή κουβέντα, κάτι αληθινό, με στοργή. Είμαστε κι’ εμείς εδώ και έχουμε ανάγκη από συμπαράσταση. Όλοι κάνουμε λάθη και ο καθένας μπορεί να βρεθεί στη θέση μας.

Αποφάσισα ότι ήθελα να ξανασταθώ στα πόδια μου. Ήταν πολύ δύσκολο, ήθελε προσπάθεια και πρέπει πρώτα να το πιστέψεις εσύ και μετά όντως θα γίνει. Είναι πολύ σημαντικό να βρεθεί κάποιος στο δρόμο σου, να σε εμπιστευθεί και να σου δώσει μια ευκαιρία. Είναι η αρχή. Έχοντας κάνει βήματα πια φτιάχνοντας τη ζωή μου από το μηδέν, στον ελεύθερό μου χρόνο επιλέγω και με γεμίζει να βοηθάω ανθρώπους στο δρόμο γιατί γνωρίζω το κενό που νιώθουν. Το ένιωσα κι’ εγώ με τον πιο σκληρό τρόπο».

Ήρθε η στιγμή να αντιμετωπιστεί το στίγμα που περιβάλλει τους άστεγους και να κατανοήσουμε ότι όλοι έχουμε τη δύναμη να βοηθήσουμε. Μαζί.

Καλλιτεχνική επιμέλεια πορτραίτων: Σπύρος Χατζηαγγελάκης.

Μαζί για τον άνθρωπο και τη φύση: H Ithaca στην Εύβοια!

Σαν Ithaca βρεθήκαμε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των κατοίκων της Εύβοιας και ανταποκριθήκαμε αστραπιαία ως αρωγοί στο δύσκολο έργο τους.

Με πρωτοβουλία των Global Shapers Athens Hub μέσα σε πολύ άμεσο χρονικό διάστημα συλλέχθηκαν σημαντικά είδη ανάγκης για τη σωματική και υγειονομική προστασία των ανθρώπων που εργάζονταν στο πεδίο κατάσβεσης των δασικών περιοχών, όπως γάντια, φακοί κεφαλής, ειδικές μάσκες με φίλτρο και κουτιά πρώτων βοηθειών, τα οποία μεταφέρθηκαν με την κινητή μονάδα της Ithaca.
Επιπροσθέτως, καταφέραμε σε δεύτερο χρόνο να συγκεντρώσουμε χρήματα, να αγοράσουμε και να παραδώσουμε πρόσθετο εξοπλισμό στους εθελοντές δασοπυροσβέστες της Εύβοιας, εφοδιάζοντάς τους με ακόμα περισσότερες ποσότητες παρόμοιων ειδών για την προστασία τους. Ευχαριστούμε ειλικρινά όλες και όλους που στάθηκαν σύμμαχοί μας σε αυτή τη προσπάθεια αγοράς των ειδών, αλλά και εκείνους που αναγνώρισαν τη συνδρομή μας, όπως ο κύριος Βαγγέλης από το Σωματείο Εθελοντών Δασοπυροσβεστών Διασωστών Ελυμνίων όταν μας είπε:

Σας ευχαριστούμε για το φιλότιμο και την αξιοπρέπεια να σκεφτείτε πόση ανάγκη είχαμε αυτόν τον εξοπλισμό. Είστε οι μόνες οργανώσεις που μετά από πέντε χρόνια μάς φέρατε τα απαραίτητα για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε σε αυτές τις καταστροφές.

Τέλος, πραγματοποιήσαμε μία ακόμα επίσκεψη,  ακούσαμε και καταγράψαμε τις εμπειρίες των κατοίκων της περιοχής, ως ένα πρώτο είδος κοινωνικής έρευνας πεδίου για ενδεχόμενες ανάγκες. Εκφράσεις όπως, δεν θέλουμε ελεημοσύνη, θέλουμε την ζωή μας πίσω, να δουλεύουμε σκληρά όπως πριν, αλλά να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας ή τα δάση ήταν η ζωή μας, αλλά θα μείνουμε εδώ να παλέψουμε για το αύριο, μένουν ακόμα χαραγμένες και αποτελούν έναν φάρο κινητοποίησης και στοχοπροσήλωσης σε καθημερινή βάση για εμάς στην Ithaca.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους συνοδοιπόρους μας της Emfasis Foundation και τον Desmos που στάθηκαν δίπλα μας σε αυτό το ταξίδι ανθρωπιάς.

Κείμενο: Στέφανος Βέλμαχος Μπόνος

Η Κοινωνική Υπηρεσία της Ithaca

Κάτι νέο συμβαίνει στην Ithaca!

Καθώς η ομάδα μας μεγαλώνει και οι υπηρεσίες μας συνεχώς αυξάνονται, το κινητό πλυντήριο αποκτά νέες αρμοδιότητες. Ήδη από το 2017, ως γνωστόν, λειτουργούμε και με σκοπό την εργασιακή εκπαίδευση και επανένταξη ατόμων που προέρχονται από ευάλωτες ομάδες.
Τους τελευταίους μήνες έχουμε ξεκινήσει τη νέα υπηρεσία μας με τη βοήθεια της Κοινωνικής Λειτουργού της οργάνωσης. Η Ναταλία προσφέρει ώρες της καθημερινότητας της για να βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων της Ithaca, οι οποίοι πέρα από εργασιακή εκπαίδευση λαμβάνουν και εξατομικευμένη συμβουλευτική, στοχεύοντας σε μία ομαλή επανένταξή τους στην κοινωνική σφαίρα και εργασία. Θέλοντας να τους προετοιμάσουμε για τα επόμενα βήματα στη ζωή τους και για τον εργασιακό χώρο, διοργανώνουμε σεμινάρια σύνταξης βιογραφικών σημειωμάτων με απλά βήματα, καθώς επίσης μοιραζόμαστε χρήσιμες συμβουλές για τη διαδικασία των επερχόμενων συνεντεύξεων εργασίας.

Όμως η Κοινωνική Υπηρεσία δεν περιορίζεται στο πλαίσιο των εργαζομένων. Η Ναταλία δραστηριοποιείται και στο πεδίο δράσης μας, κάθε Τρίτη & Πέμπτη στην πλατεία Κουμουνδούρου, όπου ερχόμενη σε επαφή με τους ωφελούμενους των υπηρεσιών μας, επεξεργάζεται τα αιτήματά τους και καταγράφει τις ανάγκες τους κάνοντας παραπομπές σε ανάλογες οργανώσεις, δημόσιες και κρατικές υπηρεσίες. Τους υποστηρίζει και η ίδια σε πολλά από αυτά.

Για εμάς, η υποστήριξη είναι μία σύνθετη έννοια και την προσφέρουμε απλόχερα σε όσους τη χρειάζονται.

Ευχαριστήριο Δελτίο Τύπου – Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Αθήνα, 13/4/2021

H μη κερδοσκοπική Οργάνωση Ithaca ιδρύθηκε το 2015 και στοχεύει στην επανένταξη και στη αύξηση της κοινωνικής ενσωμάτωσης των αστέγων και άλλων ευάλωτων ομάδων. H Ithaca λειτουργεί την, πρώτη στην Ευρώπη, κινητή μονάδα πλυντηρίου ρούχων παρέχοντας υπηρεσίες υγιεινής ενώ προσφέρει θέσεις εργασίας σε ανθρώπους από κοινωνικά ευάλωτες ομάδες. Μέχρι σήμερα έχει βοηθήσει 6000+ ανθρώπους, συμπληρώνοντας πάνω από 20.000 επισκέψεις, παραδίδοντας 100.000+ κιλά καθαρών ρούχων.

Η Ithaca πραγματοποιεί συνεργασίες οι οποίες βασίζονται σε ένα κοινό όραμα, το οποίο αφορά την πλήρη επανένταξη αστέγων και κοινωνικά ευάλωτες ομάδων. 

Είναι, λοιπόν, μεγάλη μας χαρά και τιμή να έχουμε επιλεγεί από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ως η μοναδική ΜΚΟ στην Ελλάδα που έλαβε μία εκ των δωρεών του Ιδρύματος, που προσφέρει στο πλαίσιο της Διεθνούς Πρωτοβουλίας Δράσης του για την πανδημία covid-19.

Η δωρεά του ΙΣΝ, θα ενισχύσει το πρόγραμμα εργασιακής επανένταξης ατόμων από ευάλωτες ομάδες της Ithaca, καθώς και την ανάπτυξη της Οργάνωσης σε συνολικό επίπεδο.

Συγκεκριμένα, με τη δωρεά καλύπτονται οι θέσεις του Υπεύθυνου Ανάπτυξης και του Κοινωνικού Λειτουργού της Οργάνωσης, συμβάλλοντας αφενός στην βελτίωση των υπαρχόντων δραστηριοτήτων & υπηρεσιών, αφετέρου στην περαιτέρω εξέλιξη της Ithaca, ερευνώντας και πραγματοποιώντας νέες δράσεις για την καταπολέμηση της αστεγίας και δράσεις ενσωμάτωσης και συμπερίληψης των κοινωνικά ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού μας.

Δεσμευόμαστε ότι θα συνεχίσουμε το έργο μας στοχεύοντας σε συνεχώς μεγαλύτερο αντίκτυπο και σας ευχαριστούμε πολύ που σας έχουμε στο πλευρό μας σε αυτήν την προσπάθεια.

Ithaca is supported by the Stavros Niarchos Foundation (SNF) under the SNF Global Relief Initiative for the COVID-19 pandemic.