To Ithaca Laundry μέσα από τη ματιά των εθελοντών μας

Νίκη Κοντογιώργη, Εθελόντρια

Έμαθα για το Ithaca πριν από ένα χρόνο περίπου, μέσα από το άρθρο μιας εφημερίδας. Εντυπωσιάστηκα πολύ από την ιδέα ενός κινητού πλυντηρίου για τους άστεγους. Κάτι τόσο απλό και τόσο σημαντικό που όμως, κανείς μέχρι τώρα δεν είχε σκεφτεί να φτιάξει. Ήθελα από καιρό να συμμετάσχω σαν εθελόντρια σε κάποια οργάνωση, όμως λόγω έλλειψης χρόνου το ανέβαλλα συνεχώς. Όταν, όμως, έμαθα ότι το Ithaca είναι έτοιμο να ξεκινήσει και ζητάει εθελοντές έστειλα αμέσως αίτηση. Ήταν κάτι που δεν είχα ξανακάνει και η αλήθεια είναι ότι η ιδέα με τρόμαζε. Ενώ ήθελα να προσφέρω βοήθεια σε συνανθρώπους μου που το έχουν ανάγκη, ταυτόχρονα φοβόμουν ότι δεν θα τα καταφέρω. Θεωρούσα δύσκολη την επικοινωνία μαζί τους και φοβόμουν ότι θα βρεθώ σε καταστάσεις που δεν θα ξέρω πώς να χειριστώ. Μοιράστηκα τους φόβους μου με την ομάδα του Ithaca και με την καθοδήγηση και την υποστήριξη της ξεκίνησα.

Και διαπίστωσα ότι η πραγματικότητα ήταν διαφορετική από ότι περίμενα. Η επικοινωνία με τους ωφελούμενους που με άγχωνε αποδείχτηκε τόσο εύκολη, αφού οι άνθρωποι αυτοί εκτιμούν τόσο πολύ αυτό που τους προσφέρεις και προσπαθούν κιόλας να σε διευκολύνουν όσο μπορούν. Ο τρόπος, μάλιστα, που δείχνουν την ευγνωμοσύνη τους για ένα ποτήρι καφέ που τους προσφέρεις και τη δυνατότητα να έχουν καθαρά ρούχα είναι ανεκτίμητος. Δεν είχα ακούσει ποτέ, τόσα πολλά ευχαριστώ από έναν άνθρωπο, για κάτι τόσο μικρό που του είχα προσφέρει. Πόσο χρόνο και κόπο αφιερώνεις για να φτιάξεις ένα καφέ; Ή για να βάλεις μερικά ρούχα μέσα σε ένα πλυντήριο; Ελάχιστο. Κι όμως σ’ ευχαριστούν σαν να τους πρόσφερες όλο τον κόσμο. Φυσικά υπήρξαν και κάποια δύσκολα περιστατικά με ανθρώπους που λόγω των δυσκολιών τους έχουν πολύ θυμό μέσα τους, αλλά με την καθοδήγηση της ομάδας έμαθα γρήγορα πώς να ανταπεξέρχομαι σ’ αυτά. Κι έτσι έκανα το ξεκίνημα μου στον εθελοντισμό. Και διαπίστωσα ότι οι φόβοι που είχα στην αρχή δεν επαληθεύτηκαν, ενώ οι προσδοκίες μου ξεπεράστηκαν πολύ. Ξεκίνησα αγχωμένη, εντυπωσιάστηκα από τις πρώτες μου εμπειρίες και τώρα συνεχίζω ενθουσιασμένη, αφού γνωρίζω ότι αυτή η πολύ μικρή προσπάθεια από μέρους μου προσφέρει ανακούφιση σε κάποιον που το έχει ανάγκη. Η δυνατότητα να έχεις καθαρά ρούχα, που οι περισσότεροι θεωρούμε σαν κάτι δεδομένο, είναι για κάποιους ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο ένα ανέλπιστο δώρο. Μία ευκαιρία να αισθανθούν πιο όμορφα και μαζί με ένα καφέ και τη κουβέντα μαζί μας να νιώσουν κομμάτι ενός συνόλου και να ξεφύγουν από τον αποκλεισμό μέσα στον οποίο ζουν, όπως οι ίδιοι μας λένε.

Έλια ταμπουράκη, Εθελόντρια

Διαβάζοντας για το εγχείρημα που σκόπευε να υλοποιήσει η ομάδα του Ithaca, θέλησα αμέσως να συνεισφέρω και εγώ με τον τρόπο μου, παρά τους δισταγμούς μου, καθώς θα ήταν η πρώτη φορά που θα συμμετείχα σε μια τέτοιου είδους κοινωνική δράση. Από την πρώτη κιόλας βάρδια, με τη βοήθεια της ομάδας και έχοντας προηγηθεί μια εκπαίδευση, άρχισα να κατανοώ τον τρόπο λειτουργίας και ανάπτυξης της δράσης. Αρχικά, τον τρόπο που πρέπει να στηθεί το βαν και να εξυπηρετήσει το κόσμο και έπειτα τον τρόπο προσέγγισης των ωφελούμενων. Ώντας τέσσερις μήνες εθελόντρια στη δράση του Ithaca, διαπίστωσα πως οι ωφελούμενοι πέραν του πλυσίματος των ρούχων τους, αναζητούσαν την προσωπική επικοινωνία με την ομάδα. Δεν είναι λίγες οι βάρδιες που πέρσαν συζητώντας μαζί τους. Μάλιστα, μερικοί από αυτούς θέλησαν να βοηθήσουν και να γίνουν μέρος της δράσης μας, μέσα στα πλαίσια της αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Και για εμένα προσωπικά η μεγαλύτερη ικανοποίηση μέσα από τη συγκεκριμένη εθελοντική δράση είναι αυτό το φιλικό κλίμα που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στα μέλη της ομάδας και η αλληλοστήριξη ανάμεσα στους ωφελούμενους και το Ithaca.

About the Author

The Author has not yet added any info about himself

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *